Categorie: Scheiding

Ik heb in een eerdere blog al eens kort aangegeven dat kinderen in scheidingssituaties het vaak aanvoelen als een ouder verdrietig of boos is op de andere ouder en negatieve signalen afgeeft aan het kind. Daardoor kan het voorkomen dat een kind die verdrietige/boze ouder wil beschermen. Het gaat soms zelfs zo ver dat een kind denkt dat als hij niet meer naar de andere ouder gaat, er geen boosheid of verdriet meer zal zijn. Het kind verkeert dan in een loyaliteitsconflict en ouderverstoting ligt op de loer.

Wil uiteindelijk niet iedere ouder het beste voor zijn/haar kind? In het scheidingsproces kunnen ouders (vaak) onbewust veel schade aanrichten bij hun kinderen. Er wordt steeds meer aandacht aan besteed, ook door de overheid. Uit de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten de Mens volgt dat op EVRM de overheid zelfs verplicht is op te treden in situaties waarin het contact tussen ouder en kind verloren dreigt te gaan.

PAS

Van ouderverstoting (PAS) wordt gesproken als de ene ouder bewust of onbewust het kind zodanig beïnvloedt dat de band met de andere ouder ernstig verslechtert of zelfs verbroken wordt. Daarbij moet opgemerkt worden dat de meeste ouders absoluut van kinderen houden en het beste voor hen willen. Soms zijn echter de gevoelens van (een van) de ouders jegens de andere ouder dermate heftig dat hij of zij ervan overtuigd is dat contact met de andere ouder niet in het belang is van het kind. Of hij of zij voelt nog zoveel boosheid dat het niet lukt om neutraal over de andere ouder te zijn.

Voorbeelden van gedrag die ouderverstoting in de hand kunnen werken (en bij vechtscheiding helaas regelmatig voorkomen) kunnen zijn:
– De andere ouder beschuldigen van incest / mishandeling van het kind;
– De kinderen laten denken dat de andere ouder gevaarlijk is of niets om hem/haar geeft;
– Het kind na ieder omgangsmoment onderwerpen aan een kruisverhoor;
– Alle herinneringen van de andere ouder uit het huis verbannen;
– Alleen maar negatief praten over de andere ouder en tekortkomingen overdrijven.

Je kunt PAS herkennen bij een kind aan de volgende gedragingen:
– Het kind laat openlijk haat en woede zien ten opzichte van de andere ouder, zonder dat die gevoelens gebaseerd zijn op persoonlijke ervaringen met die ouder.
– Het kind weigert contact met de andere ouder.
– Het kind gebruikt onduidelijke argumenten voor de haat.
– Het kind praat openlijk over wat de andere ouder in zijn ogen fout doet. Wat de andere ouder ook doet, het is altijd fout.
– Het kind praat alleen positief over de ouder bij wie hij woont.
– Het kind praat in herhalingen en klinkt ‘voorgeprogrammeerd’.
– Het kind vertelt verhalen die niet kloppen.
– Het kind kan geen positieve herinneringen vertellen over de andere ouder.Het kind haat niet alleen de andere ouder, maar ook zijn of haar vrienden, omgeving, werk, hobby’s en alles wat maar in verband gebracht kan worden met hem of haar.

Niveaus van PAS

Er zijn 3 niveaus van PAS te onderscheiden. Bij de milde vorm is de verstoting relatief oppervlakkig. Het kind is over het algemeen coöperatief tijdens bezoeken, maar wel vaak kritisch en onvriendelijk jegens de slachtofferouder. Milde vormen van PAS kunnen redelijk makkelijk aangepakt worden door goede voorlichting en door de ouders naar een bemiddelaar te sturen. De matige vorm wordt gekenmerkt door razernij bij de programmerende ouder. Het kind is vaak disruptief en onrespectvol naar de slachtofferouder. Vooral het ernstige type van PAS heeft een negatieve invloed op de psychologische ontwikkeling van het kind. Hierbij is de programmerende ouder volkomen fanatiek en soms zelfs paranoïde. Het kind is vijandelijk jegens de uitwonende ouder. In sommige gevallen kan de vijandigheid van het kind oplopen tot paranoïde vormen. Het kind denkt dat hij/zij achtervolgd wordt en is bang om vermoord te worden door de uitwonende ouder.

(Mogelijke) gevolgen van PAS voor het kind
PAS en als gevolg daarvan niet hebben van contact met een van de ouders, kan enorme gevolgen hebben voor kinderen. Hieronder som ik er een aantal op.
– psychologische klachten (angst, depressie, agressie, psychosomatische reacties, etc. )
– verminderd gevoel van eigenwaarde
– verliezen van contact met eigen gevoelens
– verminderde prestatie op intellectueel gebied
– gebrekkige sociale ontwikkeling
– verminderd vertrouwen in anderen
– onlogisch redeneren
– drugs en/of alcoholmisbruik
– gebrekkige oplossingsvaardigheden
– identiteitsproblemen

Voorkomen van PAS in Nederland

In Nederland is door Ed Spruijt (2007) een bevolkingsonderzoek gedaan naar de mate van voorkomen van PAS volgens echtscheidingsbemiddelaars en volgens gescheiden uitwonende ouders. Volgens de resultaten van dit onderzoek komt PAS in Nederland in 33% van de gevallen in milde vorm voor en 9% van de gevallen in matige vorm. De ernstige vorm van PAS komt volgens dit onderzoek niet of nauwelijks voor.

Gelukkig beseffen veel advocaten dat langdurige, conflictueuze echtscheidingen voor kinderen traumatisch kunnen zijn. Helaas zijn er ook advocaten die dit niet beseffen. Zij behartigen de belangen van hun cliënt voor het geld en om te “winnen”. Kies je advocaat daarom verstandig en geef de voorkeur aan een gespecialiseerde echtscheidingsbemiddelaar (dit kan ook een advocaat zijn). Je kind zal jullie dankbaar zijn!

Voorkom PAS door elkaar als ouders te respecteren. Een echte liefdevolle ouder begrijpt hoe belangrijk de andere ouder is in het leven van het kind. Onze advocaten en mediators stellen het kind altijd voorop. Zij hebben veel ervaring met scheidingen waarin ouderverstoting speelt of op de loer ligt. Wanneer je als ouder vermoedt dat er sprake zou kunnen zijn van ouderverstoting, maak dan snel een afspraak, zodat we samen kunnen bekijken wat we kunnen doen.

In tegenstelling tot wat veel gedacht wordt is co-ouderschap niet expliciet in de wet geregeld. Wat wel in de wet staat is dat een echtscheidingsverzoek voorzien moet zijn van een ouderschapsplan indien er minderjarige kinderen zijn. Daarin moeten afspraken over de zorgregeling staan. Het co-ouderschap is dus een afspraak over de verdeling van de zorgtaken die de ouders hebben, waarbij de zorg nagenoeg gelijk verdeeld is. In de praktijk betekent dit veelal dat de kinderen een week bij de ene ouder en de andere week bij de andere ouder zijn of dat de kinderen de eerste helft van de week bij de ene ouder zijn en de andere helft bij de andere.

Voorwaarden die de rechter stelt

De rechter heeft zich in het verleden wel genoodzaakt gezien om een uitspraak te doen over de voorwaarden van een co-ouderschap. U kunt zich namelijk voorstellen dat, indien er geen constructief overleg tussen partijen mogelijk is, een co-ouderschap een lastige opgave wordt. Immers vervullen beide ouders op gelijke basis opvoedings- en verzorgingstaken. Zodoende heeft het gerechtshof bepaald dat er aan de volgende voorwaarden moet zijn voldaan, om een co-ouderschap mogelijk te maken:
• een goede ouderschapsrelatie;
• wederzijds respect;
• een goede afstemming en communicatie tussen partijen.

In normaal Nederlands komt het er eigenlijk op neer dat de rechter vindt dat door co-ouderschap de ouders veel met elkaar moeten afstemmen in het belang van de kinderen. Ook moeten zij met respect met elkaar omgaan.

Kinderalimentatie

Een groot misverstand is dat wanneer sprake is van een co-ouderschap er géén kinderalimentatie hoeft te worden betaald. Ook al is de zorg gelijk verdeeld, de verdeling van de kosten van de kinderen is ook afhankelijk van het inkomen van ieder van de ouders. Vaak is het verstandig om een advocaat of mediator een alimentatieberekening te laten maken. Een alimentatieberekening bestaat enerzijds uit een berekening van de behoefte (wat hebben de kinderen nodig) en anderzijds uit een draagkrachtberekening (hoe kunnen beide ouders bijdragen in de behoefte van de kinderen). Daarnaast wordt er rekening gehouden met een zorgkorting aan de hand van het aantal dagen dat de kinderen bij de ene dan wel de andere ouder zijn. Dit betekent in de praktijk vaak dat de meestverdienende ouder minder alimentatie betaalt als de kinderen meer bij hem of haar zijn.

Normaal gesproken moet degene die de alimentatie ontvangt van deze alimentatie alle kosten van de kinderen betalen, met uitzondering van het eten, drinken en verblijfskosten bij de andere ouder. Deze hoofdregel past in veel gevallen niet bij het co-ouderschap. In die gevallen kan een kindrekening uitkomst bieden. Op deze bankrekening storten de ouders ieder een bijdrage. De algemene kosten van de kinderen (dus niet eten en drinken) worden dan van de kindrekening betaald. Een voordeel van een kindrekening is dat er minder conflicten ontstaan over de vraag waaraan de kinderbijdrage is besteed. Dat is immers direct zichtbaar op de kindrekening. Nadeel zou echter kunnen zijn dat de ouders discussie krijgen over de uitgaven, waardoor de uitgaven niet goed kunnen worden gedaan. Daarvan is het kind dan de dupe. Feit is dat ook voor het slagen van een kindrekening er sprake moet zijn van wederzijds vertrouwen en respect van de ouders. De ouders moeten kunnen overleggen over de uitgaven en op basis van de inkomsten en de belangen van het kind hierover afspraken maken.

Conclusie

Voor een geslaagd co-ouderschap is een goede, intensieve communicatie op ouderniveau essentieel. De ouders moeten in staat zijn om op een constructieve wijze te communiceren over dagelijkse praktische zaken, zonder deze communicatie via de kinderen te laten lopen. Uiteraard is het in het belang van alle kinderen als hun ouders elkaar met respect en vertrouwen behandelen, doch van de co-ouder wordt hierin nog iets meer verwacht.

Het lijkt een hele opgave na een scheiding. Er is soms nog verdriet en een irritatie naar de andere ouder kan soms makkelijk ontstaan. Echter, wanneer het ouders lukt om op een respectvolle wijze uitvoering te geven aan het co-ouderschap, geven zij hun kinderen een groot cadeau. Zij laten immers aan hun kinderen zien, dat zij ook na een verdrietige periode nog respectvol met elkaar omgaan. Dit voorkomt veel spanning bij de kinderen. Bovendien geven de ouders daarmee het goede voorbeeld naar hun kinderen. Goed voorbeeld doet volgen!

Contact

Heeft u naar aanleiding van deze blog vragen of wenst u een co-ouderschap overeen te komen of te beëindigen? Neem dan gerust contact op met onze specialisten op dit gebied via advocaten@hetwetshuys.nl of 077-356 11 00.

Voor ouders in scheiding is het nog wel eens onduidelijk; welke rechten hebben vaders en moeders als het gaat om het hoofdverblijf, de zorg en alimentatie.  In mijn praktijk hoor ik vaak: “vaders staan altijd met 1-0 achter” of  “als werkende vader mag ik alleen betalen en niet zorgen”.  Toch is het een groot misverstand dat een moeder op grond van de wet meer rechten zou hebben dan de vader, wanneer het kind uit het huwelijk tussen de man en de vrouw geboren is. In deze blog zullen de belangrijkste rechten van ouders worden uitgelegd.

Gezag

Wanneer een kind voor of tijdens het huwelijk tussen ouders wordt geboren, verkrijgen de ouders automatisch het ouderlijk gezag over het kind. Dit is niet alleen het recht, maar ook de plicht om het kind op te voeden en te verzorgen. Hetzelfde geldt ingeval van een geregistreerd partnerschap. Indien een kind uit een relatie wordt geboren zonder dat er sprake is van een huwelijk of een geregistreerd partnerschap, verkrijgt alleen de moeder automatisch het ouderlijk gezag. De vader kan dit wel verkrijgen door een aantekening te laten maken in het gezagsregister. Hiervoor is echter de toestemming van de moeder vereist.

Doordat ouders het gezamenlijk gezag hebben mogen zij samen belangrijke beslissingen maken over het kind. Denk hierbij bijvoorbeeld aan beslissingen over de schoolkeuze, verhuizingen en medische beslissingen. Dat de ouders gezamenlijk gezag hebben veranderd in principe niet na de echtscheiding. Dit kan slechts anders zijn indien een van de ouders weet aan te tonen dat het kind ‘klem of verloren’ dreigt te raken tussen de ouders. Een rechtbank neemt dit echter niet snel aan.

Wanneer de ouder die niet getrouwd was met de moeder het gezag wil krijgen (terwijl de moeder geen toestemming geeft), kan de vader aan de rechter vragen om het gezamenlijk gezag alsnog vast te stellen. Veelal zal dit ook worden toegekend. De hoofdregel is namelijk dat gezamenlijk gezag in het in het belang van het kind is.

Conclusie is dat vaders net zoveel recht op gezag hebben als moeders. Echter, vaders krijgen dit dus niet altijd automatisch. In die zin hebben ze dus minder rechten. Dit wordt gerepareerd door de mogelijkheid om een verzoek bij de rechter in te dienen. Hieraan zitten echter wel kosten verbonden omdat een advocaat ingeschakeld dient te worden.

Zorg

De ouders van het kind hebben in beginsel beiden recht op omgang. Gezaghebbende ouders hebben recht om het kind te verzorgen, op te voeden en beslissingen over het kind te nemen. Dit gaat dus verder dan alleen omgang. Alleen de rechter mag de omgang of zorg stopzetten, maar doet dit slechts in uitzonderlijke gevallen. Hierbij kan gedacht worden aan de situatie waarin het kind gevaar loopt bij een van de ouders of wanneer het in zijn/ haar ontwikkeling ernstig wordt geschaad.

Het is een misverstand dat vaders volgens de wet minder voor het kind mogen zorgen dan moeders. De wet zegt niet bij welke ouder het kind het hoofdverblijf moet hebben en hoe de regeling voor de andere ouder eruit ziet. Daarover beslissen de ouders. Als zij er niet uitkomen beslist de rechter. In principe kan een vader dus net zoveel voor de kinderen zorgen als de moeder of zelfs meer. Praktijk is nog steeds vaak dat moeders tijdens de relatie meer voor de kinderen zorgen dan vaders. De trend is echter dat vaders ook steeds meer gaan zorgen. Vaak zoeken ouders bij het bepalen van het hoofdverblijf en de zorgregeling aansluiting bij de verdeling van de zorgtaken tijdens de relatie. Ook rechters zoeken daarbij aansluiting.

Alimentatie

Het is een misverstand dat het enkel de moeder is die kinderalimentatie kan ontvangen. Alimentatie wordt namelijk berekend aan de hand van de behoefte van de kinderen (wat hebben zij nodig) en de draagkracht van de ouders (op welke wijze kunnen de ouders voorzien in de behoefte van het kind). Van oudsher uit was de man veelal de grootverdiener maar tegenwoordig komt het steeds vaker voor dat de vrouw het hoofdinkomen heeft. Er kan zich dan een situatie voordoen waarin de vrouw aan de man kinderalimentatie dient te betalen. Een kinderalimentatieberekening is echter een complexe berekening waarbij naast met de draagkracht en de behoefte ook rekening dient te worden gehouden met zorgkorting.

Belang van de kinderen

In het algemeen vinden rechters dat vooral de behoefte van de kinderen leidraad moet zijn als het gaat om zorgverdeling en gezag. Deze beslissingen moeten niet afhangen van financiële aspecten. Vaak komen scheidende ouders tot de beste oplossingen (die het meest recht doen aan beide ouders en aan de kinderen) in mediation. Ons kantoor heeft ervaren mediators in huis met familierechtspecialisatie. Komt u er samen niet uit, dan kunt u bij een van onze gespecialiseerde familierechtadvocaten terecht.

Contact

Heeft u problemen in het kader van gezag, omgang of alimentatie, of wenst u informatie te verkrijgen over deze onderwerpen, neem dan gerust contact op met een van onze familierechtspecialisten. Dit kan via advocaten@hetwethuys.nl of via 077 356 11 00.

Tijdens een echtscheidingsprocedure legt de wet de verplichting op om aan de rechtbank een door beide ouders ondertekend ouderschapsplan te overleggen. In een ouderschapsplan worden belangrijke afspraken gemaakt ten aanzien van de kinderen, waaronder ook de zogenoemde zorgregeling (in de volksmond ook wel bekend als ‘omgangsregeling’). In een zorgregeling wordt bepaald bij wie de kinderen het hoofdverblijf hebben en hoe de zorg verdeeld wordt. Hoe er invulling aan deze zorgregeling wordt gegeven staat de ouders vrij. In deze blog zullen de belangrijkste onderdelen aan bod komen.

Hoofdverblijf

Een van de bekendste zorgregelingen omvat een regeling waarbij de kinderen bij de ene ouder hun hoofdverblijf hebben en conform afspraken op vaste dagen en tijdstippen bij de andere ouder zullen blijven. Denk hierbij bijvoorbeeld aan één weekend in de veertien dagen. De plek waar de kinderen het hoofdverblijf zullen hebben is de plek waar de kinderen de meeste tijd doorbrengen en waar zij ook ingeschreven staan.

In de praktijk is dit een regeling die nog steeds vaak gebruikt wordt. De trend is echter dat vaders een steeds grotere rol in de opvoeding hebben, waardoor deze regeling regelmatig aangevuld wordt met extra dagen.

Co-ouderschap

Een co-ouderschap is geen wettelijke term maar staat voor een zorgregeling waarbij beide ouders zowel de opvoeding- als de verzorgingstaken voor ongeveer de helft op zich zullen nemen. In de praktijk leidt dit er vaak toe dat de kinderen de ene week bij de ene ouder zullen verblijven en de andere week bij de andere ouder. Ook komt het voor dat kinderen de ene helft van de week bij de ene ouder zijn en de andere helft bij de andere ouder. De weekenden (vanaf de vrijdag) worden dan om en om bij de ene dan wel bij de andere ouder doorgebracht. Dit is een regeling die steeds vaker voorkomt, omdat deze aansluit op de wijze waarop de ouders tijdens hun relatie vorm hebben gegeven aan de verdeling van de zorgtaken.

Wie beslist?

Bij een scheiding beslissen de ouders in principe samen. Dat wil zeggen: zij proberen in onderling overleg tot afspraken over de kinderen te komen. Wanneer de ouders nooit getrouwd zijn geweest of geen geregistreerd partnerschap hebben gehad, kan het zijn dat de vader geen gezag heeft. In dat geval heeft de moeder formeel gezien het recht om te beslissen over de verdeling van de zorg. Dit betekent niet dat de vader niet alsnog kan verzoeken om het gezamenlijk gezag. In principe keurt de rechter een verzoek tot gezamenlijk gezag altijd goed, tenzij er een onaanvaardbaar risico dreigt dat de kinderen klem of verloren raken. Wanneer beide ouders het gezag hebben, beslissen de ouders samen.

Wanneer de ouders er samen niet uitkomen rest hen niets anders dan de rechter te laten beslissen over het het hoofdverblijf en de zorg voor de kinderen. De rechter hoort dan de ouders en vraag tijdens de zitting advies aan de Raad voor de Kinderbescherming. De rechter kan de Raad voor de Kinderbescherming ook vragen een onderzoek te doen naar een zorgregeling die het meest in het belang is van de kinderen.

Hebben kinderen inspraak?

Kinderen tot 12 jaar hebben in principe geen stem in waar zij zullen gaan wonen. Vanaf 12 jaar zal de rechter de mening van het kind ook willen horen. De rechter volgt die wens niet altijd, maar zal er wel zoveel mogelijk rekening mee houden. Voormelde neemt echter niet weg dat het belangrijk is om de naar de wensen van het kind te luisteren.  Zonder enige draagkracht voor de regeling aan de zijde van de kinderen, zal een regeling in de praktijk namelijk vaak niet werkbaar zijn. Dit kan de ontwikkeling van de kinderen schaden.

Contact

Het Wetshuys Advocaten & Mediators beschikt over een groot aantal specialisten op het gebied van ouderschapsplannen en zorgregelingen en hoofdverblijf. Daarnaast hebben wij een drietal ervaren mediators in huis die samen met u en uw toekomstige ex-partner tot afspraken proberen te komen over het ouderschapsplan. Wilt u meer informatie neem dan vrijblijvend contact met ons op via advocaten@hetwethuys.nl of via 077 356 11 00.

Lees meer over wat te regelen bij een scheiding

Met lichte verbazing las ik een artikel over het huwelijk, de hiermee samenhangende rechten, de geschiedenis en het verloop hiervan. Sinds de invoering van het nieuwe huwelijksvermogensrecht in 2018 zijn er de nodige zaken veranderd: men trouwt niet meer automatisch in een algehele gemeenschap van goederen maar nog slechts in een beperkte gemeenschap van goederen. Op deze wijze krijgt het huwelijk steeds minder (financiële) impact voor partijen, maar vroeger was dit toch echt anders.

Gemeenschap van goederen

Trouwen in een (algehele) gemeenschap van goederen betekent simpelweg dat alles wat van u is, na voltrekking van het huwelijk, ook aan uw partner toebehoort. Dit geldt voor zowel uw bezittingen als uw schulden. Sinds 1 januari 2018 heeft er een kleine verandering plaatsgevonden op dit punt: men trouwt nu automatisch in een beperkte gemeenschap van goederen. In een dergelijke constructie blijft alles wat u voor het huwelijk had aan u toebehoren. Hetgeen dat na het huwelijk wordt verkregen gaat tot de huwelijksgoederengemeenschap van partijen behoren en de rest behoort tot uw privévermogen.

Eervol ontslag

Naast de vermogensrechtelijke gevolgen traden er vroeger nog meer gevolgen in door het aangaan van een huwelijk, in het bijzonder voor de vrouw. Tot 1956 werd een werkende vrouw een dag na het huwelijk ‘eervol ontslagen’. Op deze manier kon ze zich dan ook volledig op het huisvrouwenbestaan storten. Deze regel was vastgelegd in een Koninklijk Besluit uit 1924 en gold voor alle vrouwen onder de leeftijd van 45 die in overheidsdienst waren. Boven de 45 jaar was een vrouw waarschijnlijk te oud om kinderen te krijgen en werd daarom uitgezonderd van voormelde regel. Wel was het mogelijk om na het huwelijk voor een (familie)bedrijf te gaan werken, mits de vrouw toestemming had van haar man.

Handelingsonbekwaam

Volgens het oude Burgerlijk Wetboek, ingevoerd in 1838, waren vrouwen vanaf het moment dat ze trouwden ‘handelingsonbekwaam’. Dit betekent dat een vrouw niet zelfstandig een bankrekening kon openen, een hypotheek kon afsluiten of enige andere rechtshandeling zelfstandig kon verrichten zonder toestemming van de man. Dit is te vergelijken met de positie van kinderen. Die zijn ook handelingsonbekwaam.

In de praktijk leidde dit er vaak toe dat de vrouw van de man een potje met ‘huishoudgeld’ ontving. De vrouw was immers belast met het huishouden en moest er dan ook zorg voor dragen dat de koelkast gevuld was. De man had als enige kostverdiener namelijk geen tijd om ook nog boodschappen te doen.

Als vrouwen zijn wij bij Het Wetshuys Advocaten & Mediators dan ook erg blij met de emancipatie van de vrouw en de verschuivingen die dat teweeg hebben gebracht. Vroeger was het namelijk ondenkbaar geweest dan een vrouw een functie als advocaat zou bekleden, terwijl bij Het Wetshuys thans vijf vrouwen als advocaat werkzaam zijn. Vrouwen hebben immers dezelfde kwaliteiten als mannen, doch voelen ook vaak feilloos de emotionele kanten van een zaak aan. Want: who runs the world?

Contact

Heeft u vragen omtrent de inhoud van deze blog? Neem dan contact op met een van onze specialisten van Het Wetshuys Advocaten & Mediators via advocaten@hetwetshuys.nl of 077-3561100.

Neem direct contact op

Eens dacht u de rest van uw leven met een en dezelfde persoon te delen, toch besluit u op een moment om uit elkaar te gaan. Scheiden is emotioneel zwaar. Er moeten veel persoonlijke zaken besproken worden. Tijdens het samenwonen waren er uiteraard ook al weleens meningsverschillen, maar nu kan het zijn dat u elkaar in niets meer tegemoet kunt komen.

Wanneer u uit elkaar gaat, zijn er een aantal manieren van scheiden. U kunt ervoor kiezen beiden een eigen advocaat in de arm te nemen, maar het is ook mogelijk om de scheiding door een mediator te laten regelen. Een scheiding neemt uiteraard de nodige kosten met zich mee, maar er zijn manieren om goedkoop (maar wel goed geregeld) te scheiden.

Mediation

Een van de goedkoopste manieren van scheiden is mediation. Een mediator treedt voor u beiden op door middel van bemiddeling. De scheiding wordt hierbij gebaseerd op goede afspraken tussen u en uw ex-partner. Een mediation die succesvol verloopt komt niet alleen u ten goede, maar vooral ook de kinderen. U moet namelijk belangrijke afspraken gaan maken over wat er wel en niet gaat gebeuren na de scheiding. Voor de kinderen zult u samen tot een ouderschapsplan dienen te komen waarin de afspraken over hen worden vastgelegd. De afspraken over de (vermogensrechtelijke) gevolgen van de echtscheiding worden vastgelegd in een (echtscheidings-)convenant.

Een goede mediator zal zich altijd onpartijdig opstellen, spreekt hierbij nooit zijn of haar mening uit en houdt het zelfoplossend vermogen van beide partijen scherp in het vizier. De mediator kan advies geven over hoe u beiden in het proces staat en geeft tips over hoe u sneller tot een oplossing kunt komen. Het doel van de mediator is om gezamenlijk tot oplossingen te komen en hier afspraken over te maken. Doordat u dit samen doet, beperkt u de kosten van een advocaat en is het bedrag onder aan de streep lang niet zo hoog als individuele advocaatkosten zijn.

Bij ons kantoor kan een scheiding via mediation geregeld worden vanaf € 56,00 per persoon. Dit komt omdat onze mediators MfN- geregistreerd zijn en een familierechtspecialisatie hebben.

Lees meer over mediation en scheiding

Scheiden middels een advocaat

Wanneer u er middels mediation niet uitkomt of u besluit toch beiden een eigen advocaat in de arm te nemen, kiest u ook voor de duurste manier van scheiden. Dit komt mede doordat de scheidingsprocessen over het algemeen langer duren. Er wordt meer gecorrespondeerd en veelal zijn er meerdere gesprekken nodig tussen partijen en hun advocaten en soms zijn er zelfs meerdere zittingen en/of procedures bij de rechtbank nodig. Hierdoor lopen zowel de advocaat- als proceskosten hoger op.

Lees meer over scheiden en een advocaat

Contact

Wij vinden dat een mediator betaalbaar moet zijn. Onze missie: toegang tot het recht en mediation voor iedereen. Onze mediators zijn tevens advocaten en kunnen uw scheiding van a tot z regelen. Als u naar aanleiding van dit artikel vragen heeft, neem dan contact op via de nummers 077 – 356 11 00 (Venlo), 0478-588 277 (Venray), 0485-748 022 (Boxmeer) of 046-2060486 (Sittard) of via e-mail: advocaten@hetwetshuys.nl.